Droga do podsumowania 2021 (odc. 151-156)

Zapraszam na 31 i zarazem ostatni odcinek cyklu "Droga do podsumowa 2021". Wyjątkowo poniżej znajdziecie sześć wydawnictw, z którymi warto się zapoznać przed zabraniem się za tworzeniem swojej topki. Jak zwykle przy każdym z albumów znajdziecie krótką notką, klip i link do Spotify.

Droga do podsumowania 2021 (odc. 116-120)

To już 24 odcinek "Drogi do podsumowania 2021" i naprawdę już wielkimi krokami zbliżamy się do końca - już tylko zaledwie kilka postów zostało do zakończenia tego cyklu. Jak zawsze poniżej znajdziecie pięć albumów opatrzonych krótkimi komentarzami, jednym klipem (na zachętę) oraz linkiem do Spotify (jeżeli zachęta chwyci).

Droga do podsumowania 2021 (odc. 111-115)

Coraz bardziej zbliżamy się do końca roku, więc coraz mniej albumów zostało mi do przypomnienia - przy okazji warto też zauważyć, że ciągle pojawiają się nowe, więc staram się wyselekcjonować spośród nich ciekawsze pozycje. Poniżej znajdziecie 23 odsłonę cyklu "Droga do podsumowania 2021", gdzie prezentuję po krótce najciekawsze według mnie pozycje z mijającego roku. Przy każdym wydawnictwie znajdziecie krótki komentarz, klip i link do Spotify - zachęcam do sprawdzania całych płyt.

Droga do podsumowania 2021 (odc. 96-100)

Czas na kolejną dawkę płyt z 2021 roku. Zapraszam do rzucenia okiem na 20 odcinek cyklu "Droga do podsumowania 2021", gdzie znajdziecie kolejne 5 albumów wydanych w tym roku. Jak zawsze obok krótkiej notki odnośnie danej płyty znajdziecie też klip oraz link do Spotify.

Droga do podsumowania 2021 (odc. 46-50)

I właśnie z tym odcinkiem dochodzimy prawie do 1/3 zaprezentowanych płyt z 2021 roku, które będę brał pod uwagę tworząc swoje podsumowanie Top 30 za mijający rok. Początkowo planowałem 150 wydawnictw w tym cyklu, ale przecież do końca roku jeszcze trochę czasu, a z każdym tygodniem pojawiają się kolejne premiery. W związku z tym zakładam, że "Droga do podsumowania 2021" będzie liczył trochę więcej niż 30 odcinków, czyli spodziewajcie się ponad 150 wydawnictw. Tymczasem zapraszam do rzucenia okiem na kolejną piątkę.

Droga do podsumowania 2021 (odc. 41-45)

Przed wami dziewiąta odsłona cyklu "Droga do podsumowania 2021", czyli zbiórka krótkich notek odnośnie kolejnej piątki spośród ponad 150 premier płytowych z 2021 roku, które warto sprawdzić przed zabraniem się za podsumowanie mijającego roku.

Uwielbiam płyty, których nikt nie lubi (cz. 1)

Tytuł tego tekstu praktycznie mówi sam za siebie, ale żeby była pełna jasność - jest to swojego rodzaju uogólnienie. W tym nieregularnym cyklu będę się starał pokrótce prezentować wydawnictwa, które są nisko oceniane przez słuchaczy, ale w moim prywatnym rankingu znajdują się wysoko. Jako źródła "powszechnej" oceny konkretnego tytułu będę posiłkował się danymi zawartymi na serwisie Rate Your Music. W każdym odcinku postaram się wyciągnąć pięć albumów, do których będę się odnosił. Nie znajdą się tutaj wydawnictwa powszechnie uważane za słabe, które ja również uznaję za niewarte uwagi.

Podsumowanie 2016 - groove/thrash metal

Thrash metal to moja pięta achillesowa. Nie mówię, że nie lubię tego gatunku, ale kompletnie nie wiem, co mnie w nim interesuje i dlaczego w ucho wpada mi akurat ten konkretny album, a nie inny. I podobnie jak w latach wcześniejszych miałem spory problem z wyborem najlepszej dziesiątki wydawnictw utrzymanych w thrashowej bądź groove metalowej stylistyce. Jednak przejrzałem płyty, z którymi miałem mniejszą, bądź większą styczność w 2016 roku i udało mi się wybrać nawet 15 pozycji. Poniższe zestawienie polecam czytać ze zmrużonymi oczami...lub przez palce.

Podsumowanie 2016 - black metal

Każdego roku podsumowanie gatunkowe rozpoczynam od black metal i tym razem jest podobnie. W 2016 faktycznie ten gatunek miał naprawdę sporo do zaoferowania. Pojawiały się świetne materiały korzystające z black metalowej stylistyki, ale mocno ją rozszerzające, czy mieszające ją z innymi gatunkami. Taka zabawa akurat z tym konkretnym gatunkiem nie zawsze wychodzi na dobre, ale odrobina ryzyka zawsze się opłaca. Stąd też w moim zestawieniu mało miejsca zajmują grupy grające stricte black metal, starałem się wybierać kapele, które w udany sposób eksperymentowały z tym gatunkiem.

Na skróty - odcinek 32

I znowu ponad miesiąc trzeba było czekać na kolejny odcinek "Na skróty". Z moich postanowień i obietnic systematyczności niestety nic nie wynika. Muszę przyznać, że tym razem miałem problem z doborem epek, nie chciałem skupiać się wyłącznie na jednym gatunku. Złapałem się za kilka wydawnictw. I tak do samego końca je sprawdzałem, żeby zdecydować, które finalnie wybiorę. Tym razem jest prawdziwa mieszanka gatunkowa i międzynarodowa (chociaż pozostajemy w Europie). Zapraszam do lektury 32 odcinka "Na skróty, a kolejnej odsłony cyklu możecie się spodziewać...pewnie w okolicach września.

Podsumowanie 2015 - groove/thrash metal

W 2015 roku z thrash metalem miałem ogromny problem, podobnie było z groove metalem. I przyznam od razu, że złożenie tej listy najlepszych 10 albumów przysporzyło mi sporo kłopotu. Dlaczego? Bo ze znanych mi ekip grających w tych dwóch gatunkach praktycznie tylko kilka wydało swoje nowe wydawnictwa. Reszta jest chyba w jakimś stanie hibernacji. Biorąc to pod uwagę nie zdziwcie się, jeżeli w poniższym zestawieniu zobaczycie sporo niezbyt popularnych formacji thrash metalowych. Oj 2015 rok był wyjątkowo słaby w tym gatunku.

Podsumowanie 2014 - groove/thrash metal

W 2014 roku miałem ogromny problem z thrashem i powtórzyło się to w trakcie pisania tego podsumowania. O ile w poprzednich latach nie było dla mnie wielkim wyzwaniem wybór tych kilku naprawdę dobrych wydawnictw, to tym razem patrzyłem na listę albumów z gatunku thrash/groove metal i nie wiedziałem z czego mam sklecić chociażby dziesiątkę. Z kilkoma pierwszymi pozycjami poszło gładko, ale co dalej? Finalnie wybrałem 15 albumów i mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że jestem zadowolony z tej listy. Oczywiście tradycyjnie jakikolwiek opis dostała tylko pierwsza dziesiątka.

Na skróty - odcinek 19

19 odcinek "Na skróty" poświęcam trzem jeszcze świeżym polskim wydawnictwom. Zupełnym zbiegiem okoliczności jest to, że każda z tych płyt została wydana przez Mystic Production. Każdy z tych trzech albumów jest dowodem na to, że "alternatywna" scena muzyczna w Polsce żyje i ma się naprawdę dobrze.

Virgin Snatch - We Serve No One (2014)
Thy Disease - Costumes Of Technocracy (2014)
Frontside - Sprawa jest osobista (2014)

Podsumowanie 2013 - groove/thrash metal

Z  thrash metalem od kilku lat mam problem i to z roku na rok coraz większy. Po prostu nie chce mi się słuchać kolejnych nowych kapel, które grają dokładnie tak samo jak wszystkie inne obracające się w tym gatunku. A niestety w przypadku thrashu zatoczone zostało koło i wszystko co świeże dzieje się w ramach tego stylu zaczyna podpadać pod groove metal, albo łączy się z corem. Stąd mam co roku problem z najlepszymi thrashowymi albumami. Często wychodzi też na to, że kiedy widzę kolejną z rzędu okładkę wykonaną przez Repkę, albo rysownika, który usilnie stara się naśladować jego styl to doskonale wiem, co na tej płycie się znajduje. Odpalam losowy kawałek i pozostaje mi tylko z politowaniem pokiwać głową, bo okazuje się, że miałem rację. Czyli leci standardowy thrash bez krzty własnej inwencji. Napieprzanie, aby do przodu. Dlatego w moim zestawieniu króluje groove metal i thrashowe mieszanki z innymi gatunkami.

Podsumowanie 2012 - groove/thrash metal

Z thrash metalem zawsze mam spory problem - kiedyś jeszcze jako tako ciągnęło mnie do tego gatunku. Ale od kilku lat jest to dla mnie jeden z najbardziej odległych dla mnie gatunków. Głównie za sprawą nowej fali thrashu, która mnie bardziej odrzuca niż przyciąga - możliwe, że nie mam szczęścia i zawsze trafiam na kapele, które grają to samo. Tak jakby ich muzyka była wycięta z jakiegoś szablonu i zmieniane były tylko teksty i okładki płyt. Każde odstępstwo od standardowego thrashowego grania uważam za duży plus - oczywiście nie neguję thrashu jako metalowego gatunku, ale jego słuchanie nie sprawia mi już takiej przyjemności jak np. death metalu, czy połączenia death/thrash. W każdym razie w swoim zestawieniu postanowiłem pomieszać thrash metal z groove metalem (który bardziej mi odpowiada) - poniżej moje top 20.

Na skróty - odcinek 13

Trzynasty odcinek "Na skróty" jest bardzo wyjątkowy. Postanowiłem go poświęcić na zrecenzowanie trzech wydawnictw w różnych formatach: LP, EP i kompilacji. Jest to mieszanka polsko-duńska z przewagą tego drugiego i thrashowo-folkowa. Namiary na wszystkie pozycje z tego odcinka zostały nadesłane przez Vlada.

BrainWashed - Wrecked (2011)
Roarback - Face The Sun EP (2012)
Sylvatica - Mosemanden (2011)

Podsumowanie 2011 - thrash/groove metal

Z zestawieniem samego thrashu miałem lekki problem - nie przepadam za czystym thrashem, ale bardzo go lubię, jeśli jest jedną ze składowych grania - dla przykładu niech będzie death/thrash. Ale thrash występuje też w swojej wyewoluowanej formie, czyli jako groove metal - dlatego postanowiłem połączyć te dwa gatunki i zrobiłem top 10 właśnie gatunkach thrash/groove metal.

Hellmouth - Graveyard Skylines (2010)

Hellmouth - Graveyard Skylines

Hellmouth na myspace

Data wydania: 11.2010
Gatunek: hardcore/punk/thrash/crossover
Kraj: USA

Tracklista:
01. Funeral Drenched 02:36
02. Desperate & Violent 01:28
03. Resist Control 01:38
04. Hands Like Spiders 00:21
05. The Sun Is Dying 02:47
06. Amen, Assholes 01:22
07. Spitting Blood & Teeth 02:30
08. Concieved of Shit 02:21
09. Valley Of Armageddon 01:43
10. Tragedy of the City 02:53
11. Exodus 01:59
12. Lions 02:21
13. Crows and Vultures 02:33
14. The Calling - Part 1 05:20
15. The Calling - Part 2 01:34

Skład:
Navarro - wokal
Awn - gitara
Uberti - gitara basowa
Malek - perkusja

Pierwotnie recenzja ukazała się na Crossroads Of Metal.

Hellmouth to amerykańska formacja, która rozpoczęła swoją działalność w 2008 roku, a zadebiutowała już rok później albumem "Destroy Everything, Worship Nothin", w którym punkowe szaleństwo mieszało się z thrashową techniką. Efekt połączenia nie był niczym nowym, ale kapela jakby odświeżyła to co zdawało się być już wyczerpane. Debiut Hellmouth długo siedział mi w głowie i z niecierpliwością oczekiwałem nowego wydawnictwa, które oczywiście musiało być lepsze niż pierwszy album.

4Arm - 13 Scars (2005)

4Arm - 13 Scars

4Arm na myspace

Data wydania: 2005
Gatunek: thrash metal/groove metal
Kraj: Australia

Tracklista:
01.    As I Am You    04:20   
02.    Five Knuckle Chamber    03:53   
03.    Paint Warfare    03:59   
04.    Provider    03:06   
05.    When Doves Bleed    03:38   
06.    Position of Trust    04:55   
07.    They're Only Demons    04:00   
08.    Blood and Bone    04:00   
09.    Be Warned    03:29   
10.    One Chance    03:58   
11.    Hate's Natural Blend    04:51   
12.    A Time to Kill    03:41   
13.    13 Scars    02:59

Skład zespołu:
Danny Tomb - wokal, gitara
Johnny Glovasa - gitara
Andy Hinterreiter - gitara basowa
Michael Vafiotis - perkusja

Pierwotnie recenzja ukazała się na Crossroads Of Metal.

O 4Arm już wspominałem przy okazji ich albumu "The Empires Of Death" z 2010 roku. Wówczas wspominałem też, że debiutancki album tej formacji brzmi jak Metallica na sterydach, ale czy faktycznie tak jest? O tym w dalszej części recenzji. Australijska kapela 4Arm powstała w 2004 roku, początkowo kapela miała podpisany kontrakt z Green Media i właśnie pod tym szyldem ukazał się debiutancki album kapeli - już w 2005 roku. Niestety na kontynuację trzeba było czekać 5 lat, a "The Empires Of Death" zespół wydał już własnym sumptem.

4Arm - The Empires Of Death (2010)

4Arm - The Empires Of Death

4Arm na myspace

Data wydania: 09.04.2010

Gatunek: thrash metal/metalcore/groove metal

Kraj: Australia

Tracklista:

01.    Carnal    04:41   
02.    Lead the Way    02:43   
03.    An Old Man Dies    04:00   
04.    Unchanged    03:42   
05.    Bring Me Back    04:59   
06.    Peace in Hate    03:42   
07.    Little Doll    04:49   
08.    1260 Days    02:56   
09.    Burn It All    04:16   
10.    Spent and Bled    02:45   
11.    The Empires of Death    06:04   
12.    The Cage    03:09

Skład:
Danny Tomb - wokal, gitara
Johnny Glovasa - gitara
Andy Hinterreiter - gitara basowa
Michael Vafiotis - perkusja

Pierwotnie recenzja ukazała się na Crossroads Of Metal.

"The Empires Of Death" był moją pierwszą przygodą z australijską kapelą 4Arm - później poznałem ich debiutancki album, na którym brzmią jak nieco podrasowana Metallica. Ale teraz nie będę pisał o "13 Scars". Kapela 4Arm powstała w 2004 roku i zadebiutowała wspomnianym albumem, na kontynuację trzeba było czekać 5 lat. A to dość sporo jak na młodą kapelę, w każdym razie to 5 lat bardzo dobrze spożytkowali, czego dowodem jest właśnie "The Empires Of Death".